dinsdag 9 oktober 2018

BLOG 24 || jong zijn en kanker hebben is al moeilijk genoeg.

Lieve familie, vrienden, kennisen en alles wat daar tussen of buiten valt. Een vraag die veel aan mij gesteld is, is als we je ergens mee kunnen helpen moet je het zeggen. Dus via deze weg wil ik wat toelichting geven op de crowdfunding die ik heb opgezet. Mies en ik hebben alles tot nu toe vooral zelf willen doen zonder al te veel aandacht te vragen. Maar nu zijn we op een punt waar we niet veel kanten meer op kunnen en we een oproep doen aan iedereen die ons zou willen helpen. Financieel hebben we het zwaar. En dan heb ik het niet over naar de bisocoop gaan of naar de dierentuin gaan. Maar dan bedoel ik bijvoorbeeld dat ik geen goede beha's kan kopen, wij allebei zijn afgevallen en kleding niet meer past, lopen de betalingsachterstanden op waardoor ik niet naar de tandarts kan (terwijl ik echt moet ivm de chemotherapie), kunnen we niet echt gezond eten want dat is duurder en zo zijn er nog best wel veel andere dingetjes. Onder aan deze blog zal ik een link plaatsen naar mijn doneeractie pagina. In het kader van hulp vragen was dit een hele grote stap. Ik heb ook onwijs getwijfeld omdat ik mij persoonlijk heel veel aantrek over wat mensen over me denken en dan doe ik zoiets liever niet. Maar dan gaan we thuis achter de feiten aan lopen en dan is het te laat.

Dit is niet zomaar iets om te vragen, ik vind het nog steeds heel moeilijk (en twijfel bij iedere zin of ik dit ga posten) we hebben van alles geprobeerd maar tot zover zonder resultaat... Daarom hopen we dat het met een klein beetje hulp wel lukt om weer vrolijk de dag door te komen en gewoon iedere dag kunnen genieten van elkaar.

sommige mensen zullen zich misschien afvragen waarom Michel zo weinig in mijn blog voorkomt. Dit doe ik een beetje bewust. Iemand kan iets heel anders opvatten dan dat ik geschreven / bedoeld heb. Daarom, om misverstanden te voorkomen, houd ik mies buiten mijn blogs. Dat haalt niet weg dat hij er wel is natuurlijk.
 Ik zal 1x een uitzondering maken, want ik wil toch even zeggen dat ik heel veel van hem hou en dat ik het echt heel knap vind dat hij mijn strijd tegen kanker, zonder enige twijfel, samen met mij is aangegaan. Ook voor hem zijn het 8 heftige maanden geweest. Ik kan niet voor hem spreken en dat doe ik ook niet, maar ik kan me voorstellen dat ik niet bepaald het leukste vriendinnetje ben geweest. Maar hij is nog altijd even lief voor me ookal begrijpt hij soms niet waarom ik nou weer ruzie loop te maken of waar ik verdrietig over ben. Maar dat snap ik want soms weet ik dat zelf ook niet... Kan over hele verschillende dingen gaan, het begon ooit met een spaarpotje...compleet overstuur.... Oeps... Volgens mij werd ik op ten duur ook best egoïstisch tegenover hem want mijn coconnetje ging ook voor hem dicht, ik had het zelf niet eens door en dat maakte het voor michel lastig om door die cocon heen te breken. Maar hij gaf niet op, hij was er altijd als ik het positieve niet meer kon zien. Hij troostte me en stelde me gerust. Voor mij is hij het vlot wat me laat drijven op de stroom waar ik nu zit. En samen komen we wel op dat eindpunt. Hoelang de reis ook duren gaat.

Ik ben aardig afgedwaald het gaat om de doneer actie, als je op de link klikt opent mijn pagina. Er staat een tekst bij de omschrijving, deze is anders dan in m'n blogs dus misschien ook het lezen waard! 

Dan nu de link

Zouden jullie de link willen delen? 

Dankjewel 
X

Labels: